De Rode Duivels verliezen in Portugal en scoren geen doelpunt. Op zich geen bijzonder nieuws. Ze krijgen wel 4 goals in de eigen mand, op 22 minuten tijd. En daar mogen we ons blijkbaar geen vragen bij stellen, dat is normaal zeggen ze, want Portugal is een sterk team, terwijl het de eigen invulling van de strategie was die stevig gefaald heeft. De pionnen die Vandereycken onbegrijpelijk steeds weer opstelt en het geheel ontdoen van zijn sterkte heten Daniël Van Buyten en Stijn Stijnen (godbetert!). Vandereycken staat bekend om zijn defensief gesloten taktiek, en daar is hij bijzonder goed in, maar spijtig genoeg is dat niet de enigste taak van een coach. Hij moet ook de juiste pionnen kiezen en ze op de meest rendabele positie uitspelen. Hiervan at hij minder kaas.
Daniël Van Buyten en Stijn Stijnen hebben heel wat gemeen. Naast hun afgrijselijk naam, hun lompe figuur en hun gemuteerd smoelwerk zijn er ook heel wat overeenkomsten op sportief vlak. Ze hebben een lage startsnelheid, zijn sloom en onkundig in de technische uitvoering, ze beschikken over een slecht schot en ontberen elk inzicht en positiespel. Wie goed opgelet heeft gisteren (en bij de vorige wedstrijden), moet misselijk zijn geworden van zoveel amateurisme bij deze twee. Wat Daniël - getver, van die naam alleen krijg ik al de spetterpoep - bij een club als Bayern Munchen doet, is een raadsel, al zouden ze ook daar wijzer moeten worden als men de statistieken van dit seizoen interpreteert: na 26 wedstrijden in de Bundesliga, waarvan Daniël er 25 speelde, hebben ze al 31 doelpunten geïncasseerd, dat is slechts 1 minder dan de laatste in de stand en dan het aantal dat ze vorig jaar op het einde van het seizoen haalde. Ongetwijfeld is dit (mede) te wijten aan zijn aanwezigheid. Voor liefhebbers van Daniëls voetbalkunsten was het gisteren weer feest: tientallen passes in het niets die opgeraapt werden door Portugees schoeisel, gestrompel met de bal aan de voet, deontologische defensiefouten op positioneel gebied (een aanvaller aan de buitenkant verdedigen ipv aan de binnenkant, buiten de baklijn tussen twee aanvallers gaan staan ipv de zone te verdedigen, binnen de baklijn in zone verdedigen ipv de man te dekken,...). Zo stond hij aan de basis van 3 van de 4 tegendoelpunten.
Ook voor Stijnenfans was het vingers en duimen aflikken: in de eerste helft waarin hij slechts halfgebakken doelpogingen moest pareren onderscheidde hij zich door slechte uittrappen en door het voorwerp te zijn van openbaar gefluit. Wanneer het echte werk dan begon in de tweede helft werden zijn ware kwaliteiten pijnlijk zichtbaar: het zich positioneren ten opzichte van zijn eigen doel en ten opzichte van de acties die op het veld gebeurden, deed hij op een dermate zielige manier dat hij 2 ballen achter zich zag verdwijnen. Een derde goal op zijn conto was de tweede van Ronaldo. Een licht schotje nadat hij al een tijdje zat te pingelen aan de baklijn. Elke internationale doelman die titel waardig had deze bal wel gestopt, Stijnen niet. Hij was te traag tegen de grond en hij stond te ver naar de andere kant opgesteld. Verder wordt gezegd dat hij nog een aantal goede reddingen heeft gedaan, die mijns inziens meer iets hadden van het beschermen van zijn eigen lichaam door het afweren van de bal. De gecadreerde Portugese schoten waren van twee types in hun eindresultaat: ofwel tegen de netten ofwel beschreven ze een baan die niet ver van de beperkte actieradius van Stijnen was verwijderd. Een echt goede doelman had gisteren tegen de Portugezen slechts 1 doelpunt tegen gekregen, nota bene datgene dat volgde op de flater van onze vriend Daniël. Als de ene het niet kan verpesten, dan zorgt de ander er wel voor: het verhaal van dit trieste duo bij de Duivels. Stijnen zelf echter liet in een interview weten tevreden te zijn over zijn wedstrijd! Nou moe! Zo iemand moet eens goed door elkaar geschud worden omdat zijn puzzel niet klopt. Nog nooit heb ik een keeper die twee grote flaters beging en 4 goals slikte tevreden geweten. Is het oeverloze arrogantie of heeft hij gewoon geen benul van zijn wanprestaties?
Op de vraag van sportverslaggever Peter Van den Bempt wat hij nu geleerd had uit dit weekend, antwoordde hij naast de kwestie en deed hij met de domheid en gelatenheid die hem typeert, uitschijnen dat hij vooral onder de indruk was van zichzelf omdat hij erin geslaagd was niet onder de indruk te zijn van de Portugezen en de hele heisa over Ronaldo die hij zelf in gang had gezet. Hij voegde er nog aan toe dat dat het belangrijkste was voor hem, niet onder de indruk komen, dus... Bravo Stijn! Voetballers die niet onder de indruk kunnen zijn van hun tegenstander terwijl die hen vernedert, ontbreekt het aan ambitie en prestatiegerichtheid, en die horen niet thuis op internationaal niveau. Hij sloot af met de woorden: "Het is gepasseerd en we moeten naar de toekomst kijken." Zoals uit mijn betoog blijkt, hoop ik dat deze keeper geen deel uitmaakt van die toekomst. Zij die niets bijleren - behalve dan 'niet onder de indruk te zijn', laten we hem dat toch niet afnemen - zijn waardeloos voor een team in opbouw. Laat hem bij Brugge gerust wat knoeien, maar aanvaardt hem niet als vertegenwoordiger van het Belgisch keeperstalent (en al zeker niet als menselijk talent). Als hij iets had moeten leren van de rammeling en de twee goals van Ronaldo dan is het het feit dat hij nooit een Belgisch boegbeeld zal worden zoals Pfaff (totdat zijn programma werd opgenomen) of Preud'homme (totdat hij coach werd van Standard Luik), want daarvoor is nederigheid, bescheidenheid en klasse nodig.
René, trek uw conclusies en geef uzelf nog een kans: laat die twee op natuurlijke wijze afvloeien en stel voetballers op met inzet (bv. Koen Daerden) en enthousiasme (bv. Sterchele) voor hun eigen land. Dan hebben we tenminste achteraf nog het gevoel dat ze hun best hebben gedaan, want een bal controleren of goed samenspelen kunnen ze geen één van allemaal. Men kan zich de vraag stellen wat Belgische voetballers zoal leren tijdens hun jeugdopleiding (taarten verkopen??) en hun dagelijkse training bij een professionele club (taarten kopen??). Volgens Stijnen wellicht iets in deze trant: niet onder de indruk zijn en gewoon verder doen zoals we bezig zijn...
"Hello I'm Johnny Cash". Applaus en geroep vullen het huis. The Man in Black steekt van wal met de Folsom Prison Blues. Eitjes worden geklutst, kruiden worden toegevoegd, de pan wordt ingevet, de luchtgitaren worden bovengehaald. Daar is de solo: ping pingel ping! We blijven erin. De geur van verbrand spek haalt ons eruit. Shit! Cash repliceert: "I just want to tell you that this show is been recorded and you can't say shit or hell or anything like that, how does that grab you Bob, huhuhu?" Spek in de Folsom bin, Cocaïne Blues wordt ingezet, de handen gaan op elkaar, danspassen worden ten berde gebracht. Cash raad ons aan: "Stay off that whisky...". Oerwoudgeluiden ontstaan, gelach, gebrul, en een whisky. De speaker: "These men have 'reception': Mattlock 850632 and Batchelder 839879". Gevangene: "Will this be on the album?". Cash: "Yeah". Speaker: "I doubt that!" Cash brengt het liedje over de laatste 25 minuten van een veroordeelde en laat het uitsterven: "here I gowowowowow....". De mondharmonica, stoelen en tafels aan de kant, boom-chicka-boom met de Tennessee Three en Carl Perkins. Cash vraagt iets te drinken: "Can I have a drink of water? Last time I was here I had a drink of water. I don't know what the hell it ran of off, I think it must have ran of off Luther's boots or something. Is that water? You promise that's water, hu?
Is that water Bob? -SLURP- Ucheu,its's water!" Mijmerend verwijlen bij Flushed from the Bathroom of Your Heart, on the calender of your events I'm last week, up the elevator of your future I've been shafted. Hij vermant zich: "Last time we were here at Folsom Prison, they were hanging Joe Bean, is Joe still here? Hang the son of a bitch anyway, right!?" June Carter verschijnt ten tonele. Jackson. Het hek is van de dam, men weet geen blijf meer met de ledematen, de stembanden worden uitgerokken "woeoeoehoeoeoe, jihaaaaaaa!", hilbilly ten top. Met zweet doortrokken en bevredigd gaan we terug naar de cel van het leven "through the side door"...
